ESTATUKO TXAPELKETAK (1922 – 1996)
EUSKADIKO TXAPELKETAK (1986 – 1996)
ESTATU MAILAKO TXAPELDUNAK (1966 – 1996)
EUSKADIKO TXAPELDUNAK (1986 – 1996)
Arrauna beti izan ditu sustrai oso sakonak gure gizartean euskal kostaldean zehar, ez alferrik izan da gure arrantzaleen ogi bidea. Horregatik, gure gazte tartean izan da kirola garrantzitsuetako bat.
Baino arrauna beti ulertzen zen aldi batera bakarrik, aulki finkora, batelak eta trainerakin. Aulki mugikorrarentzat ez zegoen aukerarik, eta itsasoko yolak ez zuten bere gunea lortzen, ala eta guzti “kaleko umeen” modalitate bezala zegoen onartua, bai bere berezitasunetik eta bai eta ere ontziak askoz garestiko zirelako.
Ala ere AMAIKAK-BAT teko, eta gero JOLASTOKIETAkoak, arraun lagun talde bat ausartu ziran, azken taldea desagertu ezkero, behin “Elkano” txapelketa irabazi ondoren, bere kirol etorkizuna benetan hartzea.
Baina, nola ez ziran antolatzen arraun regatak talde honek zalantzan ikusten zuen bere kirolen iraunkortasuna, ordun ikusirik aulki mugikorrean askoz eta regata gehiago antolatzen zirela erabaki zuten bere kirol ekintzak itsasoko yoletan egitea. Aulki mugikorrak zerbait desberdina bihurtzen zen arraun teknika baino beste aldetik modalitate berri honek eskaintzen zituen bai estatuan eta atzerrian regatak.
Saiatu ziren bai yola bat lortzen baino ez zuten lortu, baino ala ere ez ziren gogogabetu. Nola ala lortu behar zuten eta azkenean erabaki zuten berak eskuz eraiki yola bat, lehen ere honela eraiki ziran zaukaten batelak “Askatasuna”, “Euskotarrak”, eta “Nahi-Degu”. Lortu zuten bai yola bat eraikitzea, “Euskotarra” izendatua, baino nola ez zaukaten ez planoak inprobisatutakoren lanekin lortutako yola oso astuna zen. Gauzak ala bere lehen regata ez zen oso alaia izan.
Baino ala ere, giroa ezin hobea zen eta ilusioa ere apartekoa. Taldeak erabaki zuten kirol elkarte bat Portu “amateur” arraun munduan, bereziki aulki mugikorreko modalitatean. Helburu horrekin hasi ziren kudeatzen bere naia, eta sortu zituzten elkarte berrien arauak. Behin arauak dagokizun agintari onartu ondoren sortu zuten UR_KIROLAK.
1922ko Urria 13an, batzartu ziren Principe kaleko 7 zenbakiko sotoan jaun-andreok:
JUAN LANDABEREA, JOSE ECHEVERRIA, JOSE EGURBIDE, EUSTAQUIO EGURBIDE, LUIS ECHEVERRIA, IGNACIO URANGA, RAMON ARISTIGUIETA, AQUILINO ECHEVERRIA, LUIS ZUBILLAGA eta IGNACIO LERCHUNDI, funfatu zuten elkarte berria izendatuz SOCIEDAD NAUTICA DEPORTIVA “UR-KIROLAK”, eta ere bai bere lehen Batzar Nagusia horrela:
|
LEHENDAKARIA LEHENDAKARIORDEA DIRUZAINA IDAZKARIA MAHAIKIDEAK |
D. Juan Landaberea. D. José Egurbide. D. Ignacio Uranga. D. Luis Echeverría. D. Aquilino Echeverría. D. Ramón Aristiguieta. D. Luis Zubillaga |
Ezarriz behin behineko egotzi nagusia Urdaneta kalean 4-1º, Diruzainen etxe bizitzan.
LEHEN AROA: 1922/1936
Itsaso yolako arrauna bereziki Mediterraneoko kostaldetan praktikatzen zen, hango elkarte nautikoetan: Katalunia, Levante eta hegoaldean. Horiekin batera Bilbo eta Donostiakoa hain zuzen, bai eta ere Ipar Euskadiko kostaldean. Ala ere ez zen oso ospetsua gure kostaldeko gazteen tartean. Lehen esan dugun bezala, askoz ospetsua zen aulki finkoa, bere ustez kiroltasuna gehiagorekin.
Behin sortu ondoren elkarte berria, eta bere ilusioak bate galdu gabe lehen lortutako emaitzagatik, nahiz eta 1923ko emaitzak berriro txarrak izan arren, oso argi zaukaten elkartean arraunlari onak zeudela eta ontzien arazoa soilik zela. Ordun argi zegoen bere indar guztiak ontzi ona lortzeko batu behar zituztela.
Hain larria ziren bere baliabidearen urritasuna oraindik ordaindu gabe zauzkatela “Euskotarren” erabilitako materialak; nola bazkide kopurua ere hain murriztua zen ezin zuten pentsatu dirua lortzea ontzi berri bat erosteko.
Hala eta guztiz ere, nola bazegiten Donostiako Klub Nautikoa zeukala yola zahar bat erabil gabe, aintzat hartu aulki mugikorreko arraunean 1917 hasi zirela, erabaki zuten yola zahar honen eskaera egin nolaz berak ez zuten erabiltzen eta Ur Kirolakeko gazteak prest zeudela hari irtenbide on bat emateko. Eta horrela izan zen, eskerrak Club Nautikoko borondate onari nola Ur Kirolakeko lehen arraunlariak lortu zuten abiadura eman bere itxaropenari.
Egia esan, yola hura plazaratzeko beharrak ziren, lana, nekea eta gogoa barra barra. Hain zuzen sei hilabete iraun zuten berriztatzeko lanak. Noski beren eguneroko zereginik kanpo eta leku desberdinetan eginak, upeltegietan, garajetan, etab… beti zaleak eskainitako lekutan.
Behin yola plazaratzeko modua lortu ondoren izendatu zuten “Antziak” eta Ur-Kirolak erabaki zuen federatzea 1924an, prest estatu mailako txapelketan parte hartzeko. Urte horretan antolatu ziren Donostian Abuztuko 24an, Klub Náutikoko babesekin, eta gure "Antziak"ko mutilek lortu zuten txapel goragarria, Donostiako Klub Náutikoen aurretik, eta bai eta ere Alicante, Barcelona, eta Tarragona atzean utzita.
Hura izan zen lehen txapela eta bai eta ere txapel kate luze baten hasiera, hauek izan ziren “Antziak”ko ontzilariak:
PERICO CARRIL – JOSE ECHEVERRIA
AGUSTIN LACOSTE – GASPAR GARRAGARAY
Lemazain, ANTONIO ZULAICA
1925
Alikanteko uretan ere lortu zuten berriro txapelketa. Abuztuko 16an izan zen, 2000 metroko regatan, baino hiru ziabogekin (beste guztietan ziaboga bakarra izaten zen), berriro UR-KI txapelketa lortu zuen "lemazain 4ko yola”, hala eta ere Lizarragari erdi lanetan aulkia atera zitzaion eta handik aurrera lana guztia bete izan behar zuen errail gainean eserita, arraunketa murriztuz eta berak bakarrik zakin minarekin.
Duda barik, haien teknika nahiko kaskarra zen aulki mugikorrerako, eta oso kritikatua adituagatik, baino haien indarra eta ilusioa erraz gainditzen zituzten bestelako akats guztiak, eta argi eta garbi erakutsi zuten ontziolari hauek:
ANGEL LIZARRAGA – AGUSTIN LACOSTE
JOSE ECHEVERRIA – GASPAR GARRAGARAY
Lemazaina, MARIANO LARRANDIA
Alacantetik itzuli ondoren, Real Sociedad elkarte egindako diru biltze esker, eta beste elkarte asko partaidetzekin, UR-KIk Italian kontratatu zuen yola berri baten eraikina. Yola berri hau izendatu zuen "Ametza".
Bere txapelketekin zirikatuta, erabaki zuten atzerritar mundua aztertu beste aurkari bila, eta Donibane Lohitzunera joan ziren Côte Basque txapelketa jokatzera. Club Náutico Donostiarra irabaziz, eta UR-KI bigarren.
1926
Urte honetan bertan behera utzi zituzten estatuko txapelketa. Esku hartu zuten "Challenge Internacional de Saint Jean de Luz" regatan, argi eta garbi irabaziz, zortzi ontzi frantses aurretik. Eta bai eta ere parte hartu zuten Côte Basqueko txapelketan, Club Nautiko Donostiarra irabaziz berriro eta UR-KI bigarren.
1927
Estatuko federakuntza UR-KIren eskutan utzi zuen estatuko txapelketaren antolakuntza, Donostia jokatzekotan Uztailaren 24an, eta horretarako erabaki zuten “canoe” modalitatean ere parte hartu. Pedro Carril izan zen aukeratua modalitate honetarako, eta ez zuen ez utz egin, irabaziz txapelketako txapela.
Jarraian lortu zuten beste txapela, lauko yola hain zuzen, atzean utziz Club de Regatas de Bilbao, Marítimo de Barcelona, Náutico de Donostia, Club de Málaga, eta Club de Regatas de Alicante. Orden, nola hirugarren txapela jarraian zen bereganatu zuten “Copa S.M. el Rey”. Ontzilariek izan ziren:
JOSE VICUÑA – AGUSTIN LACOSTE
JOSE ECHEVERRIA – ANGEL LIZARRAGA
Lemazaina, ISIDRO BEITIA
Estropada honetan erabili zuten “Ametza” yola berria, Donostiako sozietate diru laguntzarekin ordaindutakoa.
Bai eta ere urte honetan aurrekoan bezala parte hartu zuten “Challenge Internacional de Saint Jean de Luz” estropadan irabaziz.
1928
Urte honetan Bilboko ibaia aukeratu zuten estatuko “lauko yola” txapelketa antolatzeko, uztailaren 22an, bai eta ere “Canoe” txapelketa ere antolatu zen. UR-KI, berriro ere erakutsi zuen bere nagusitasuna irabaziz. Club de Regatas de Bilbao, del Marítimo del Abra, eta Real Club de Regatas de Alicante gainditu zituzten ontzilari hauek:
JULIO ITUARTE - JOSE VICUÑA
AGUSTIN LACOSTE – DOMINGO ALVAREZ
Lemazaina, ISIDRO BEITIA
"Canoe" estropada ANGEL LIZARRAGA jokatu zuen, txapeldunorde lortuz, Club de Regatas de Bilbao arraunlarien atzetik.
1929
Urte honetako estatu txapelketa Batzelonan jokatzeko antolatu ziren, Irailaren 8an, giro berezi baten erdian, ez alperrik azkeneko lau txapelak UR-KIk lortu zituelako. Kataluniako club guztiak mendeku bila zebiltzan, ez zuten onartzen beraien teknika hobea gure indarra menderatzea, eta susmatu zuten arazoa zela Kantaurikoren ur mugituak, baino ez ziren gogoratzen Alacanteko ur geldituetan ere irabazi zutela.
Estropada antolatu zen 2000 metrotan ziaboga barik, zuzenean eta gaizki balizatuta. Tarragonako ontziak bi aldiz bere balizatik atera eta gure “Ametza” oztopatuz irabazi zuen.
Parte hartzaile guztiak erreklamatu zuten baino epaimahaian ez zuten adostasuna lortu Federakuntzaren eskutan utziz erabakia ontzaz emanez estropada handik egun batzuk barrura.
Gure ontzilariek hirugarren sailkatu zuten eta oso minduta itzuli ziren han gertatu zenekin, baino arro eta konfiantza osoaz bere gaitasunekin. Ontziolari hauek izan ziren Bartzelonako estropadan:
JULIO ITUARTE – RAMON ANSO
AGUSTIN LACOSTE – DOMINGO ALVAREZ
Lemazaina, ISIDRO BEITIA
“Canoe” estropadan PEDRO CARRIL parte hartu zuen bigarren sailkatuz. Náutico de Tarragona irabazi zuen txapelketa.
1930
Bilbo izan zen hiria babestu zuena urte honetako “yola” eta “canoe” txapelketak, abuztuko 15an, eta han berreskuratu zuen Ur Kirolak nagusitasuna lehen urtean galdutakoa izandako anomaliari esker.
Estropada 2000 metro zuzenean antolatu zen, argi eta garbi irabaziz Tarragona, Bilbo, Barcelona eta Santander, txapela eskuratuz eta nola hala aurreko urteko kataluniako ziria ateraz ontziolari hauekin:
JULIO ITUARTE – LUIS OLLOQUIEGI
LUIS ITUARTE – FERNANDO LACOSTE
Lemazaina, JAVIER GARIN
1931 – 1932 - 1933
Nola hala 1929 piztutako sua oraindik jarraitzen zuen, eta nola nahi zuten bere haserre nabarmendu erabaki zuten ez parte hartu estatu mailako estropadetan, jokatuz bakarrik inguruko estropadak. Hala gauzak Bilbon lortutako txapelketa hiru urte geroztik bakarrik parte hartu zuten Donibane Garazin, Euskal Kostaldeko txapelketa lortuz 1932an.
1934
Nola urte honetan estatu txapelketaren antolatzaile Club Náutico donostiarra zen, Ur-Ki erabaki zuen parte hartzea elkarte lagun baten ohorez, bai elkarte laguna zelako bai eta ere oso gogoan zeukalako nola elkarte honek utzi egin zioten yola bere hasieran eta ari esker abiatu zuten bere ekintzak. Estropada antolatu zen Abuztuko 15an, eta UR-KI erakutsi zuen bere nagusitasuna CELESTINO OLAIZOLA “canoe” irabaziz eta bai eta ere “lauko yola” ontziolari hauekin:
CANDIDO ABALDE – FELIX ERDOCIA
FERNANDO LACOSTE – JULIO ITUARTE
Lemazaina, MARIANO LARRANDIA
Herri diru biltze esker, UR-KIROLAK bereganatu zuen ontzi berri bat, herria gorazarrez "DONOSTIA" izendatu zuten.
1935
Abendu 22an antolatu ziren Bartzelonan estatu txapelketak, UR-KIROLAK parte hartu zuen bere "DONOSTIA" ontzi berriarekin.
Lehen estropada “canoe” antolatu zuten CELESTINO OLAIZOLA txapela lortuz, Náutico de Tarragona eta Marítimo de Barcelona menderatuz. Bai eta ere, bere nagusitasuna berresituz, irabazi zuten kataluniar publikoa sinestaraziz, “laudo yolaren” txapelketa irabazi zuten ontziolari hauekin:
ROQUE AMUNARRIZ – FELIX ERDOCIA
FERNANDO LACOSTE – JULIO ITUARTE
Lemazaina, MARIANO LARRANDIA
Urte honetan zehar Euskal Kostalde txapelketan ere parte hartu zuten txapela irabaziz.
LEHEN AROAREN LABURPENA
Nola 1936an gertatu zen estatu golpea eta ondoren gerra, justu estropada garrantzitsuenak jokatu behar ziren unean, eta nola gerra urtetan igaro zuen eta ondore oso larriak izan ziren biztanlearentzat ikuspuntu askotik elkarteren ekintzak bertan behera utzi ziren, ezarri dezakegu honaino lehen aroa eta laburpen bat aurkeztu nola ikusi dezakegun UR-KIROLAKeko lehen pausuak aulki mugikorreko arraunean.
Talde aitzindari hura erabaki zuen unean gure Sozietate Nautikoa, kirol ekintza guztiak arraun munduan zeuden mugatuak aulki finkoan, batel eta traineruan. Aulki mugikorreko modalitatea Klub Náutiko aberatsen munduko ekintza zen, Mediterraneoan: Katalunia eta Levante, Andalustarrak eta Kantauri itsasoan: Donostia, Bilbo eta Santander. Gauzak horrela erabaki hura gauza berri bat bihurtu zen euskal arraun mundurako. Horregatik aulki mugikorra ulertzen zen “kaleko umeren” arraunketa, ikusirik nahi gabe munduan zehar modalitate hau garrantzitsuen zela, bai eta ere gaurko egunean.
Esperientzi gabe aulki mugikorreko teknikan, eta aholkularitza aukerak gabe modalitatean, hasiera eta ekintza guztiak inprobisazioan oinarritu zituzten, arraun finkoren arraunketa mugikorrera egokituz. Egiatan haien arraun tankera ez zen oso ortodoxoa, baina oso gaitzesgarri izan arren entrenatzaile aurkarigatik, eraginkorra zen, ez alferrik lehen txapelak azkar lortu ziren, igaroz lehen aroan zehar jokatuz zortzi txapelketa irabaziz denak bat ezik, eta jakina da nola galdu zen txapela hura 1929an, eta hau nahikoa ez bada “canoe” modalitatean beste hiru txapelak lortu ziren. Ikuspegi guztietatik hasiera ezin hobea izan zen.
Zalantza barik, talde aintziraren senperrenak zoragarria izan zen; lana, goragarria; irrika, pare gabekoa; gai izan ziren batere gabe Sozietate Nautiko berezi bat sortu:
Bere gizontasunagatik aukeratutako kirolean.
Ontziolari guztien izaeragatik.
Bere erantzukizun handiagatik ekintza guztietan.
BIGARREN AROA. 1940/1965
Gerra amaitu ondoren berriro agertu ziren kirol zaletasuna eta aitzindari haiek jaurti zuten berriz bere proiektua, UR-KIROLAK. Halako gerra zikina ere ez zuen haien ametsa suntsitu.
Horregatik, beste kirol elkarteak hasi ziren bezain azkar legeztatzen bere izaera 1940an, UR-KIROLAK egin zuen berea, legeztatuz sozietatea lege berrietan, baino ez zen izan hau erraza, diktadura ez zuten nahi sozietateen garapena, ezarriz eskakizun zorrotzak ia gainditu ezinak.
Horregatik agertu behar izan ziren gerra aurreko izaera eta jarraitzeko naia, aurkeztuz Federación Atlética Guipuzcoana emandako dokumentazioa eta eskatuz bere barneko kidea izatea, eta horrela izendatu sozietateko lehendakaria et honek bere batzar nagusia, orduko legearen agindutara.
Egungo ikuspegiarekin ez dauka inongo sentsurik sozietate nautiko batek atletismoko federakuntzaren kidea bihurtzea. Baino beste gauza asko bezala horrelakoa zen giroa sentsu gabekoa, eta ez zegoen beste modurik UR-KIROLAK legeztatzeko elkarte kirol bezala.
Eta horrela hasi zen sozietateen bigarren aroa. Mantentzen zuen Esterlines, 5 egoitza; Pasai Donibaneko soto baten erabiltzeko aukera ere bai zaukaten kirol ekintzako; eta ere bai lehen aroan osatutako materiala, hori bai pixka bat zartatu eta gaurkotasuna galduta, kontuan izan gerra lau urte iraun zituen, baina ala ere eskaintzen zuten arraunlari berrien trebetasuna ondo prestatzea.
Ilusioa handia zen, beti bezala, eta proiektu ugarituak, haiek barne eta garrantzitsuena, arraun olinpiko munduan ekintzak abiatu. Proiektu honen hasiera 1936an izan zen, Germania bere joko olinpikoak prestatzen hasi ziren unean “yola” joko olinpikotik kanpo utzi zuten eta posibilitate handiak ikusten zituzten mundu berri honetan. 1936an estatuko federakuntza ez zion utzi probatzea modalitate berrian, eta nola outrigger munduan kataluniar bakarrik ziren, eta ez oso onak, ez zuten inor izendatu joku olinpikoak jokatzeko. Horrela gauzak, garbi ikusten zuten lehen bai lehen outrigger ekintzak abiatzea gomendigarriak zirela.
Gazteria denbora asko pasa zuen oiko egoera itzuli arte, giroa ez zuen normaltasuna eskuratzea aukera ematen, gauzak horrela kirol ekintzak baino beste gauza asko gehiko ziren aurretik. Hartu kontuan estatuko arraun federakuntza sortu zela 1.941an.
Batzar nagusia nahi zituen ondo bideratu kirol ekintzak dagokizun jardun eta lehentasunekin. Horretarako 1942ko asanbladan izendatu zuten arraun komisioa ontziolarien sustapen eta trebetasuna bereziki astertzeko, bai eta ere entrenamendu eta ontziaren erabilera antolatzeko.
Apurka-apurka hasi ziren bere ekimenak abiatzen, estropada ofizialetan parte hartu gabe, ez zituzten antolatzen. Gauzak horrela ez zaukaten pizgarritasunik, baina azkenean 1944an udaran estatuko federakuntza abiatu zituzten bere ekintzak antolatuz yolako txapelketa Portugaleten. Gure ezaguera denbora kanpo izan zen eta gure trebetasuna ez zen hobena baina ala ere parte hartzea erabaki zuten. Eta gertatu behar zuena gertatu zen, 1923an bezala azkenak izan ziren lau parte hartzaile tartean. Ontziolariak ziren:
JULIO ITUARTE – LUIS ITUARTE
FELIX ERDOCIA – TOMAS SANCHEZ ARANA
Lemazaina, MARIANO LARRANDIA
Baino aurrean gertatu zen bezala, ekintza honek eragin zuen ilusioa amestuz antzinako ekintza aintzagarriekin, eta une hartan hasi zen berreskurapena.
1945
Estatuko federakuntza “yola” eta “canoe” txapelketak antolatu zitun Kontxako badian, Iraileko 28an.
Parte hartu genuen bi modalitateen, eta ez bete arren itxaropen guztiak argi eta garbi ikusi zen maila hobetzen zihoala. CELESTINO OLAZIZOLA “canoe” modalitatean hirugarren sailkatu zen Marítimo de Barcelona arraunlarien aurretik eta gure “lauko yola” bigarren sailkatu zen, Marítimo de Barcelona izan zen txapeldun. Gure ontziolariak izan ziren:
TOMAS SANCHEZ ARANA – FELIX ERDOCIA
FERMIN ALDANONDO – ANDONI ARGARATE
Lemazaina, MARIANO LARRANDIA
1946
“Yola” eta “canoe” txapelketak antolatu ziren Bartzelonan, Iraila 24an, eragingari berezi batekin, “Lauko yola” irbazlea “Outrigger 4+” bat irabaziko zuen. UR-KIROLAK itxaropen osoa zeukan txapelketa irabazteko eta garrantzi haundia zeukan etrokizunerako 4+ Saetia eskuratzea.
Eta gauzak horrela, ametza bete zuten, irabaziz “lauko yola” txapelketa eta eskuratuz 4+ saetia, eta antzinako maila lortuz.
Ontziolariak izan ziren:
JESUS FACHADO – JOSE SEIN
ANTONIO URANGA – FERMIN ALDANONDO
Lemazaina, IGNACIO CARRIL
1947
Oraindik "outrigger 4" eskuratu gabe estatuko federakuntzaren eskutik, aurreko urtean irabazleak izateagatik, parte hartu zuten estatu mailako txapelketan, Banyolesko lakuan abuztu erdian, Txapela berrezkuratuz, Náutico de Barcelona eta G.E. de Gerona menderatuz.
Bai eta ere Trofeo Pujol jokatu zuten Tarragonan, irabaziz berriro. Bietan ontziolariak izan ziren:
ANTONIO URANGA – FELIX ERDOZIA
JOSE SEIN – MANUEL AGOTE
Lemazaina: IGNACIO CARRIL
1948
Urte honetan bi urte beranduago eskuratu zuten “Outrigger 4+” estatu federakuntzako eskutatik. Irabazitako ontzi hau ematen zioten arraun olinpiko modalitatean hasteko aukera.
Eskuratu zuten Apirilean, eta une berean, nolaz beharrezkoa zen, Donibaneko sotoan eraiki zuten ontziraleku bat ontziratzeko erraztasuna lortzeko.
Yolaren ezaugarriak eta outriggerenak nahiko desberdinak ziren, horregatik beharrezkoa zen teknika berria eta arraunlarien trebetasuna. Apurka apurka, ontziaren egokizuna lortu zuten, eta gero arraunlarien antolamendua, eta betiko medizina, gogoa, ilusioa, bihozkada eta Bartzelonan ikusitako kataluniarrari, eskuratu zuten nahiko trebetasuna plazaratzeko
Horrela, bi hilabete beranduago plazaratu ziren Bartzelona, ekaina 13an, “XX Campeonatos Nacionales de Outrigger” jokatzeko, kataluniarren ikusmina eta harridura aurrean “4+” txapela lortu zuten, E.D. de Barcelona, Marítimo eta G.E.E.G. de Gerona gaindituz.
Ontziolariak izan ziren:
JOSE SEIN – FELIX ERDOZIA
JESUS FACHADO – ANTONIO URANGA
Lemazaina: IGNACIO CARRIL
Eta talde bera irabazi zuen estatuko yola txapelketa, Vigon Iraila 5an, bost ontzian aurretik. Eta bai eta ere “Copa Vasca”, Donostian, eta “Trofeo Pujol”, Tarragonan, irabazi zituzten.
1949
Bi izan ziren urte honetako albiste berriak. Alde batetik, estatuko federakuntza alokatu zituen Dr. GRAVINA entrenatzaile italiarraren zerbitzuak, teknika aholkularitza eskaintzeko onartzen zuten klubari, irakatsiz bere jakinduria eta esperientzia. Lehen Bartzelonan eta, geroxeago, Donostiara etorri zen gurekin lantzeko denbora apur bat.
Bere lankidetza oso positiboa bihurtu zen, nolaz ez zaukaten inongo ontzi berrirako teknika ezagugarri, haren ikastaroak eta gomendioak erakarri zituzten arraunketaren estilo eta lan etekin hobeak. Bai eta ere entrenamendu fisikoen hobekuntza.
Gure aldetik asmoa zen zabaltzea gure parte hartzea beste “outrigger”ko modalitatera, eta ikuspuntu horrekin erosi zen “8+” Baionan, berria ez izateagatik eskainiko zigun modalitatean parte hartzea.
Outrigger estatuko txapelketa antolatu ziren Bartzelonan, uztaila 31an. “4+” parte hartu genuen bigarren izanez. Eta bai eta ere "8 +", sekulako txapela eskuratuz, gure lehen parte hartzea modalitate honetan, eta mailegatutako ontzi batekin. Arraunlari txapeldunak izan ziren:
JOSE SEIN – ANTONIO URANGA
JUAN ORONOZ – IÑAKI EGUIBAR
FERMIN ALDANONDO – JUAN PELLO SESÉ
JOSE L. GOICOECHEA – FELIX ERDOZIA
Lemazaina: IGNACIO CARRIL
Baita ere parte hartu genuen Yola estatuko txapelketan, Alikanten antolatua urrian 9an, irabaziz zazpi ontzien aurretik.
Irabazleak izan ziren:
JOSE SEIN - JOSE L. GOICOECHEA
FELIX ERDOZIA – ANTONIO URANGA
Lemazaina: IGNACIO CARRIL
“Costa Vasca” txapelketa irabazi egin zuten. Donostian antolatu zen, irailen, bi mailetan: SENIOR A y SENIOR B. Biak irabaziz. Baita ere irabazi zuten Libournen “4+ Senior Debutari” tokiko ontziaren aurretik.
1950
Outrigger estatuko txapelketa Bartzelonan antolatu ziren, iraila 16an. “4+” txapelketa lortu zen arraunlari hauekin:
FERMIN ALDANONDO - JOSE L. GOICOECHEA
ANTONIO URANGA – MANUEL AGOTE
Lemazaina: ANDONI AGUIRREGOMEZCORTA
“8+” modalitatean ere parte hartu zuten, baino ez beharra bat gertatu zen Felix Erdoziaren postuan, 600 metro estropada zihoazela denen aurretik. Nolaz ezin zuten konpondu ibileran, arraunlaria erabaki zuen bere burua hondoratu, ontzia zazpi arraunlariekin utziz, baina ez zuten lortu galdutako tartea ezabatu. Bigarren sailkatu ziren irabazletik bi segundotara. UR-KIROLAK izan zen ikusleari guztientzat moralezko irabazlea.
Iberiako txapelketa antolatu ziren Figueira da Foz (Portugal) hirian abuztu erdian, eta estatuko federakuntza URKI izendatu zuen parte hartzeko ordezkatzaile giza. Mugapen handiko bidaiagatik ez zuten aukera bere ontzia izateko, portugaldarrek eskainitako ontzi bat erabiliz, denbora gabe ohitzeko. Ori gutxi ez ba zen ere estropada ez zen izan oso garbia, baina ala ere bigarren sailkatu ziren gorespen osoarekin.
Europako txapelketan ere parte hartu zuten, Milan (Italia) izan zen antolatzailea, Iraila hasieran, bi hautaketa egin ondoren Bartzelonan eta Bilbon, estatuko ordezkari izendatzeko. Finala jokatzeko hautatzeko gai izan ziren, bosgarren sailkatuz, irabazletik bost segundora.
Bidaia aprobetxatuz parte hartu zuten Albano (Castell Gandolfo) lakuen antolatutako estropadan, Aita Santuaren aurrean. Bukatu ondoren Aita Santua harrera egin zien gure taldeari.
1951
Bartzelona hiria aukeratu zen estatuko outrigger txapelketa antolatzeko, iraila bukaeran, parte hartuz “4+” eta “8+”, bigarren sailkatuz bietan.
“4+” arraunlariak berregin zuten “8+” eta hauek izan ziren:
JOSE M. ARISTEGUI – IGNACIO GOICOECHEA
JOSEBA OLASAGASTI – JOSE L. GOICOECHEA
ANTONIO URANGA – FELIX ERDOZIA
JUAN PELLO SESÉ – TRINIDO VAQUERIZA
Lemazaina: JOSE A. GASTESI
Yolako “Trofeo Pujol” jokatu zuten txapela lortuz.
1952
Gure kirol historia esker eta kontuan izan da gure prekarietatea aurreko urtean Obras Publicas erabaki zuen eskaini Ur Kirolakeri lursail bat donostiako “kaiarriba” izedatutako eremuan, arrantzaleen soto ondoan; eta batera baimena han eraikitzeko gimnasileku bat, eta leku berean porlaneko putzu-ubide bat, erabiltzeko arraunlariak trebatzeko modalitatean. Egotzi berria inauguratu zen otsaila 19an, Donostiako jai egunen besperan.
Urte berean beste aukera berezia izan zuten. Estatuko federakuntza eskaini zizkigun alokatutako Mr. Tibor Machan, hungariarren ikastaro eta zerbitzuak. Mr. Tibor Machan, gure arraunlariak aholkatu eta trebatu zituen.
Esperientzi oso interesgarria bihurtu zen gure entrenatzaile eta arraunlarientzat.
Parte hartu genuen estatuko “outrigger” txapelketan Bartzelonan, ekaina erdian. Bigarren sailkatu ginen “4+” eta “8+”, Bartzelonako Ruber izan zen garaile bietan.
Eta Yola estatuko txapelketa irabazi zen Malagan, abuztu erdian, arraunlari hauekin:
IÑAKI EGUIBAR - JOSE M. ARISTEGUI
JOSEBA OLASAGASTI – TRINIDO VAQUERIZA
Lemazaina: JOSE A. GASTESI
AÑO 1953
Estatuko federakuntza urte honetako “outrigger” txapelketa eten egin zuen. Gauzak horrela gure parte hartzea bakarrik yolako txapelketan izan zen. Txapelketa antolatu zen Tarragona, urria 12an, eta Ur Kirolako ontzia erretiratu zen arraun bat puskatu ondoren estropada erdian.
1954
Tortosa izan zen urte honetan aukeratutako hiria estatuko outrigger txapelketa jokatzeko, ekaina 25an. “4+” modalitatean hirugarren sailkatu eta “8+” irabaziz arraunlari hauekin:
RAFAEL ALMANDOZ – JOSEBA OLASAGASTI
JOSE M. ARISTEGUI – TRINIDO VAQUERIZA
IÑAKI EGUIBAR – IGNACIO GOICOECHEA
JOSE L. GOICOECHEA – JOSE IBARBURU
Lem. JOSE A. GASTESI
Estatuko yola txapelketa Donostian antolatu zen, abuztu bukaeran, gure ontzia irabaziz, arraunlari hauekin:
RAFAEL ALMANDOZ – JOSEBA OLASAGASTI
JOSE M. ARISTEGUI – JOSE IBARBURU
Lem. JOSE A. GASTESI
1955
Bartzelona antolatu zituen estatuko outrigger txapelketa, ekaina erdian. Parte hartu genuen “2+” modalitatean bigarren sailkatuz Náutico de Tarragonaren atzetik. Baino berriro lortzen zen garaipena “8+” modalitatean, txapeldunak izan ziren:
RAFAEL ALMANDOZ – JOSEBA OLASAGASTI
JOSE M. ARISTEGUI – TRINIDO VAQUERIZA
IÑAKI EGUIBAR – JOSE PEON
JOSE L. GOICOECHEA – JOSE IBARBURU
Lem. JOSE A. GASTESI
Garaipenari esker, estatuko federakuntza izendatu zigun bere ordezkariak izateko Mediterraneoko Jokoetan “8+” modalitatean. Joko hauek antolatu ziren Bartzelonan. Parte hartzea nahiko kaskarra izan zen, Italiarrak izan ziren irabazle Greziarren aurretik, bere nagusitasuna erakutsiz profesionaltasun berriaren esker, langintza eginbehar gabekoak.
Atzerritar estropadetan Libournera (Frantzia) parte hartu zen, tokiko klubako gonbidapenekin, "8 +" modalitatea irabaziz argi eta garbi arrituta utziz frantses ikusleak, es alferrik berak ziren Frantziako txapeldunak eta bere asmoa zen erraz irabaztea. Garaipena ere lortzen zen Baionan, Coupe Guyenne txapelketan.
1956
Urte honetan Santander izan zen hautatuko hirian estatuko outrigger txapelketa jokatzeko, uztaila bukaeran. Goragarria izan zen han erabilitako jokaera, irabaziz “2+” “4+” eta “8+” modalitateak. Irabazleak:
"2 +":
PEDRO GARIN – MARTÍN SILVA
Lem: JESÚS MINTEGUI
"4 +":
TRINIDO VAQUERIZA – JOSE IBARBURU
RAFAEL ALMANDOZ – JOSE L. GOICOECHEA
Lem: JOSE A. GASTESI
"8 +":
TRINIDO VAQUERIZA – JOSE IBARBURU
RAFAEL ALMANDOZ – JOSE L. GOICOECHEA
IÑAKI EGUIBAR – JOSE Mª LEICEAGA
JOSE LUIS ALMANDOZ – JOSE PEON
Lem: JOSE A. GASTESI
Parte hartu zen estatuko yola txapelketan Sevillan, iraila bukaeran, eta gure ontzia “yola 4” txapeldun bihurtu zen arraunlari hauekin:
TRINIDO VAQUERIZA – JOSE IBARBURU
RAFAEL ALMANDOZ – JOSE Mª LEICEAGA
Lem: JOSE A. GASTESI
Frantziako estropadetan Libournera itzuli ziren Coup Sud-Ouest jokatzera, irabaziz “8+” estropada oso estuan. “2+” bigarrena sailkatu zen.
1957
Sevilla izan zen estatuko outrigger txapelketaren antolatzailea, uztailean 19tik 21ra, eta parte hartu genuen “2+”, “4+” eta “8+” modalitatetan. “2+” erretiratu egin zen txapinak puskatu zizkielako zoritxarrez. Baina “4+” eta “8+” modalitatean zorionez txapelak eskuratu zituzten, arraunlari hauekin:
"4 +":
TRINIDO VAQUERIZA – RAFAEL ALMANDOZ
JOSE IBARBURU – JOSE Mª LEICEAGA
Lem: JOSE A. GASTESI
"8 +":
TRINIDO VAQUERIZA – RAFAEL ALMANDOZ
JOSE IBARBURU – JOSE Mª LEICEAGA
JOSE AMILIBIA – JAVIER HERNANDO
JOSE L. ALMANDOZ – IÑAKI EGUIBAR
Lem: JOSE A. GASTESI
Bi klubek gonbidatu ondoren joan ginen Frantziara, Langon eta Libourne iritara. Lehen parte hartu genuen Langon hirian, irabaziz “4+” eta “8+”, bigarren sailkatuz “2+”koan. Libournen berriz Coup Sud-Ouest parte hartu genuen “4+” eta “8+” biak irabaziz, eta txapela honekin lortuz Coup de la Guyenne jabego nolaz hirugarren txapela jarraian zen.
Estatuko federakuntza izendatu zuen gure “4+” ordezkari Europako txapelketa jokatzeko Duisburgon (Alemania), Frantzia eta Belgika utzi arren bere kanporaketan ez zuten lortu finalera heldu. Ala ere estatuko federakuntza ezagutuz bere kemen eta alegienak, bizkor zoriondu zituen.
Urte honetan, gizarte sozietateak omenaldi bikaina eskaini zioten UR-KIROLAKeri, hainbat ekitaldi antolatu ziren iraila 8an, Koruko Amaren egunean, Iriko Ama, eta haien tartean gorapaitu behar da nola udaletxean Ur-Kirolak eskuratu zuen IRIKO ZILAR DOMINA, gizarte emandako ikurrina berria Santa Maria elizan bedenkaitu ondoren..
Gorapaitzeko da ere nola Delegación Nacional de Educación Física y Deportes eman zion UR-KIROLAKeri STADIUM kopa, bere arraunen aldeko lanagatik, eta bere lehendakariri Don FELIX ERDOCIA, Mérito Deportivo zilarrezko domina, eta bereizgarri txuria.
1958
Gero eta gehiago ikusten zen Ur Kirolak beharrezkoa zuela eraikin bat ontziak gordetzeko eta prestakuntzak egiteko. Bai eta ere behar zela sarbide bat Urumea ibaira. Ontzien kopurua gero eta handiagoa zen eta nola ala prestakuntzaren eta garbidura hobeto egokitzea gero eta garrantzi gehio zeukan.
1955an klubeko komisio bat arduratu zen kudeaketa batzuk eginez Gipuzkoako Foru Aldundian, eskatuz baimena edo erabileraren lagapena, ibai ondoko bere jabetasun partzela baten. Partzela hau Loiolako zubi ondoan zegoen, ezkerreko urbazterrean Hernaniko norabidean. Nola proposamena nahiko harrera ona izan zuen, ikertu egin ziren ze laguntzak ekonomikoak zeuden ofizial eta kirol erakundetan.
Gauzak horrela, kudeaketa neke batzuk ondoren, eskaera onartu zen, eta hasiera eman zioten, lehen faseari eraikiz solairu bateko biltegi/gimnasi leku bat, eta etxe bizitza arduradunentzat, bigarren faserako utziz porlan-ubide eraikina arraunlarien trebakuntzarako. Uda azkenean atseginez biltegi/gimnasi eraikina bukatu zuten eta baita ere behin behineko sarbide egokitu bat ibaira.
Estatuko “outrigger” txapelketa Banyolesen antolatu zen ekaina azkenean, albiste berri batekin zetorren, arraunlari bakoitza modalitate bakarrean parte hartzea zeukan, desagertu egiten ziran bikoizketak. Hori eragin zuen ontzi batzuk inprobisatu beharra, nahi bai genuen modalitate gehienetan parte hartu, gure arrakastaren posibilitateak murriztuz. Emaitzak izan ziren: “2+” laugarren, “4+” hirugarren eta “8+” bigarren.
Gure irteerak Frantziara izan ziren: lehenengo Castillon, eta gero Libourne, Coup SUD-OUEST jokatzera, sailkatuz bigarren “4+” modalitate bakoitzean. Eta gerosiago, hurrengo hilean, Montoban (Toulouse) hirira, “4+” eta “8+” modalitateko estropadak irabaziz.
1959
Urtea hasi zen eraikin berrien inauguraziokin. Loiola auzoan eraikin zen aurreko uda azkenerako. Nola eraikina oso garrantzitsua zen elkarteen etorkizunerako antolatutako inaugurazioa oso ospetsua izan zen, eta horrela egiaztatu zuten bertan zeuden hainbat eta hainbat gazte arraunen hasteko irrikatuz.
Banyolasen antolatu ziren estatuko outrigger txapelketa, ekaina azkenean, eta aipagarriak izan ziren gure elkarterako. Lau modalitatetan parte hartu eta lautan txapela lortu zuten ontziolari hauek:
"SKIFF":
PEDRO GARIN TEJERIA
"2 +":
JOSE MARIA ARISTEGUI – IÑAKI EGIBAR PRADERA
Lem: FAUSTINO AMIANO
"4 +":
TRINIDO VAQUERIZA – JOSE MARIA LEICEAGA
RAFAEL ALMANDOZ – JOSE IBARBURU URCOLA
Lem: JOSE FERNANDEZ VAQUERIZA
"8 +":
JOSE LUIS ALMANDOZ – JOSE ANTONIO ALMANDOZ
JAVIER ERDOCIA – IGNACIO ALCORTA
JAVIER BELAR – JUAN BURGUETE
SANTIAGO BEITIA – MANUEL IBARBURU
Lem: JOSE FERNANDEZ VAQUERIZA
Frantziako urteko irteeran, aukeratu ziren Libourne eta Castillon. Hemen “2+” irabazi zuen, sailkatuz bigarren Libournen. Baita ere Baionara joan ziren, "4 +" irabaziz, eta "8 +" bigarren ia estropada osoa zazpi arraunlari egin arren, zoritxarrez txaplata bat puskatu zitzaien lehen ehun metrotan eta arraunlaria bere burua hondoratuz.
Azkenez, Corbeil (París) hirira joan ziren, trenez, Comite International des Régates de Paris gonbidatuta. Estropadak jokatu ziren haiek emandako ontziekin, denbora gabe ohitzeko, baino ala ere “4+” bigarren sailkatu zen.
1960
Estatuko outrigger txapelketa Banyolesen jokatu zen, uztaila erdian. Parte hartu zen “SKIFF” hirugarren sailkatuz, "2 +", bigarren sailkatuz, "4 +", berriro txapelordea lortuz, eta "8 +", txapela lortuz, berretsiz txapeldun titulua, arraunlari hauekin:
4+ ZILARREZKO DOMINA
MANUEL ANSO – PEDRO GARIN TEJERIA
AGUSTIN ANDONEGUI – LUIS BARAGAÑA
Lem: ANTONIO BARGAS
SKIFF SENIOR – BRONTZEZKO DOMINA
JOSE IBARBURU URCOLA
2+ SENIOR ZILARREZKO DOMINA
IÑAKI EGUIBAR PRADERA – JOSE M. ARISTEGUI
Lem: FAUSTINO AMIANO
8+ SENIOR URREZKO DOMINA
TRINIDO VAQUERIZA – SANTIAGO BEITIA
XABIER BELAR – IGNACIO ALCORTA
JOSE A. ALMANDOZ – MANUEL IBARBURU
JOSE M. LEICEAGA – JOSE LUIS ALMANDOZ
Lem: FAUSTINO AMIANO
Urte honetan joan ziren ere bai estatuko yola txapelketan, abuztuko 6/7 Alacanten. Parte hartu zuten Senior eta Gazteen mailetan, eta lehenak ez zuten lortzen hirugarren postua hobetzea, gazteak "YOLA 4" txapelduna lortzen zuten. Arraunlariak izan ziren:
YOLA 4 SENIOR – BRONTZEZKO DOMINA
JOSE A. GALDOS – JOSE FERNANDEZ
MIGUEL ANDONEGUI – MANUEL OLIDEN
Lem: JOSE A. VARGAS
YOLA 4 GAZTE – URREZKO DOMINA
OLEGARIO ITURRALDE – JUAN ERDOCIA
MIGUEL ERDOCIA – JAVIER ERDOCIA
Lem: ALBERTO ECHART
Aurreko urtetan bezala joan ziren Frantziara. Baionan irabazi zuten "8 +", eta bigarren sailkatu ziren "SKIFF", "2 +" eta "4 +". Itzuli ziran ere bai Castillonera, irabaziz berriro "8 +". Eta parte hartu zuten Libourneko nazioarteko estropadan, frantsesak, alemaniar eta ingelesekin, hirugarren sailkatuz, irabazleak alemaniarrak izan ziren eta bigarrenak Pariseko Joinville.
Erroman ziren Olinpiadak antolatzeko aukeratutako hiria, eta estatuko federakuntza Ur Kirolak hautatu zuen “8+” modalitatetan parte hartzeko, utziz beste eskualderentzat beste modalitateak. Hola egin zuen jakinez ez zegoela posibilitate handirik zerbait lortzeko, jakinez orokorrean beste herrialdean arraunlariak erdi profesionalak zirela, soilik eta osori bere prestakuntzara dedikatuak. Nahiko ondo egin zen lana eta opari bat izan zen arraunlari guztientzat.
1961
Aurreko urtea izan zen arraunlari beterano batzuentzat azkenekoa, aldizkako erreleboa gertatu zen, batzuk arraun mundua utziz eta beste batzuk aurrekoak bezain ondo egiteko irrikatzen.
Banyoles berriro izan zen hautatutako hiria estatu outrigger txapelketa antolatzeko, uztailan. Inskripzioa egin zen "SKIFF", "4 +" eta "8 +" modalitatetan, baino azkeneko orduan ez zuten parte hartu "2 +" modalitatean, arraunlari bat gaizorik gertatu zelako.
"4 +" hirugarren sailkatu zen; eta "8 +" txapela irabazi zuen, garaipen oso nabarmena lortu zuena arraunlari hauek:
4+ BRONTZEZKO DOMINA
EDUARDO FUERTES – LUIS BARAGAÑA
AGUSTIN ANDONEGUI – IÑAKI EGUIBAR
Lem: ANTONIO BARGAS
SKIFF SENIOR – ZILARREZKO DOMINA
JOSE FERNANDEZ VAQUERIZA
8+ SENIOR URREZKO DOMINA
SANTIAGO BEITIA – JAVIER NOGUERAS
MIGUEL ANDONEGUI – JAVIER ERDOCIA
JOSE LUIS ALMANDOZ – JOSE IBARBURU
PEDRO GARIN TEJERIA – JUAN BURGUETE
Lem: BAQUERO
Estatuko yola txapelketa Sevillan antolatu zen, iraila azkenean. Estatuko federakuntza xedatu zuen parte hartzearen debekua outrigger txapelketan edo olinpiadetan parte hartutako arraunlariari, horregatik UR-KIROLAK parte hartu zuen Gazteetan eta Nabarmenetan, arau berria betez, lehenak hirugarren sailkatuz bitartean Nabarmenak txapela eskuratu zuten, nahiz eta bigarren sailkatuz, Nautiko de Sevillan atzetik, hauek deskalifikatu egin zituzten arau berria ez betetzeagatik. Arraunlari txapeldunak izan ziren
YOLA 4 SENIOR URREZKO DOMINA
JAVIER ERDOCIA – MIGUEL BURGAÑA
OLEGARIO ITURRALDE – SALVADOR ICAZATEGUI
Lem: JUAN URTIZBEREA
YOLA 4 GAZTE BRONTZEZKO DOMINA
ALBERTO ECHART – JUAN ERDOCIA
JUAN URTIZBEREA – JOSE GOÑI
Tim: FAUSTINO AMIANO
Gure urteroko parte hartzea Frantziako herrialdetan izan zen lehen Castillon eta Libournen, eta gero Baionan. Libournen irabazi zen "Yola Gazte" modalitatean, eta bigarren hasi berrien “4+”, bai eta "4+" eta "8+" SENIOR "outrigger" modalitatean. Azken bi modalitate hauetan irabazi zuten Baionako estropadan.
1962
Uztaila erdialdean antolatu ziren Banyolasen (estropada leku gogotsuena estatuko federakuntzarako) outrigger txapelketa. Parte hartu zen SKIFF, "2+" eta "8 +" SENIOR modalitatetan, txapeldunak gertatu ziren:
SKIFF
JOSE FERNANDEZ VAQUERIZA
"2 +":
JAVIER NOGUERAS URIBE – SANTIAGO BEITIA SARRIEGUI
Lem. FELIX ERDOCIA (hijo)
"8 +":